تبلیغات
وایسادنیا...........Vaisa Donya - مطالب امام علی (ع)
 
وایسادنیا...........Vaisa Donya
خداوندا من با تمام کوچکیم یک چیز از تو بیشتر دارم و آن هم خدای است که من دارم و تو نداری
پنجشنبه 19 مرداد 1391 :: نویسنده : منصور صفری

كوفه امشب التهاب محشر است           كوفه امشب كربلایی دیگر است

جبرئیل آوای غم ســـر داده است           در فلك شوری دگر افتاده است

تیـــــر غصـــه بر دل زارم نشست            تیغ دشمن فرق مولایم شكست

قلب مجنون سوی صحرا می رود            حیدر امشب سوی زهرا می رود

شهادت امیر مومنان امام علی" ع"  تسلیت باد





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
دوشنبه 15 خرداد 1391 :: نویسنده : منصور صفری

روزپدرمبارک





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
فرمان آسمانى
و خلّف فیكم كتاب ربّكم (( كتاب خدا یادگار اوست ))
اینك قرآن مجید است كه بنام محمد (ص) و اسلام در پیش روى ما قرار دارد و چراغ فروزانى است كه در ظلمات جهل گم - گشتگان را راهبرى كند.
در این نظام متین و ناموس شریف كژى و كاستى نیست . حلال را بیان كند و حرام را برشمارد. از واجبات گوید و سخن در حقایق احكام راند.
ناسخ را از منسوخ ، ویژه را از ناویژه ، باز نماید و كلام الهى باز خواند.
یكسره بداستانهاى باستان پردازد و از گمشدگان قرون و اعصار حكایت كند، حدیث فرسوده ملوك و فرمانروایانى را كه چندى بر جهان خداوند بوده اند و در عین كامیابى بناكامى از جهان رخت بربسته اند تازه سازد و جمله ها را با شهادت تاریخ و پندهاى عبرت انگیز بیامیزد و غفلت - زدگان را از مستى لذّت ها و رؤ یاى جهل بهوش آورد.
به دردهاى بیدرمان زندگى دارو بخشد و بر جراحت هاى مهلك قلب مرهم شفا گذارد. قرآن از همه در سخن گفت ، تا آنجا كه كلمه اى ناگفته نگذاشت ، و گذشته ها را بیاد آورد، چندان كه حادثه اى را فراموش ننمود، و آینده مرموز بشریت را به سعادت و سلامت تضمین كرد، در صورتى كه فرمان وى را بپذیرند و راه خوشبختى را از وى بجویند.




نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :

منتخب سخنان امام علی علیه السلام

منتخب سخنان امام علی (ع)

 

روش زندگی با مردم : با مردم آنگونه معاشرت كنید، كه اگر مردید بر شما اشك ریزند، و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوی شما آیند. (حكمت 10)



روش برخورد با دشمن:
اگر بر دشمنت دست یافتی، بخشیدن او را شكرانة پیروزی قرار ده. (حكمت 11)



آیین دوست یابی : ناتوان ترین مردم كسی است كه در دوست یابی ناتوان است، و از او ناتوان تر آن كه دوستان خود را از دست بدهد. (حكمت 12)

 


روش استفادة از نعمت ها : چون نشانه های نعمت پروردگار آشكار شد، با ناسپاسی نعمت ها را از خود دور نسازید. (حكمت 13)



روش یاری كردن مردم :
از كفارة گناهان بزرگ، به فریاد مردم رسیدن، و آرام كردن مصیبت دیدگان است.(حكمت 24)



ترس از خدا در فزونی نعمت ها
: ای فرزند آدم ! زمانی كه خدا را می بینی كه انواع نعمت ها را به تو می رساند تو در حالی كه معصیت كاری، بترس.(حكمت 25)



اعتدال در بخشش و حسابرسی :
بخشنده باش اما زیاده روی نكن، در زندگی حسابگر باش اما سخت گیر مباش. (حكمت 33)



ضرورت ترك آداب جاهلی :
(در سر راه صفین دهقانان شهر انبار تا امام را دیدند پیاده شده، و پیشاپیش آن حضرت می دویدند. فرمود: چرا چنین می كنید؟ گفتند: عادتی است كه پادشاهان خود را احترام می كردیم، فرمود: )به خدا سوگند ! كه امیران شما از این كار سودی نبردند، و شما در دنیا با آن خود را به زحمت می افكنید و در آخرت دچار رنج و زحمت می گردید، و چه زیانبار است رنجی كه عذاب در پی آن باشد، و چه سودمند است آسایشی كه با آن، امان از آتش جهنم باشد.(حكمت 37)

 


ارزش ها و آداب معاشرت با مردم
: به فرزندش امام حسن فرمود: پسرم ! چهار چیز از من یاد گیر (در خوبی ها)، و چهار چیز به خاطر بسپار (هشدارها)، كه تا به آنها عمل می كنی زیان نبینی:



الف- خوبی ها

1- همانا ارزشمند ترین بی نیازی عقل است، 2- و بزرگ ترین فقر بی خردی است، 3- و ترسناك ترین تنهایی خود پسندی است، 4- و گرامی ترین ارزش خانوادگی، اخلاق نیكوست.



ب- هشدارها

1- پسرم ! از دوستی با احمق بپرهیز، چرا كه می خواهد به تو نفعی رساند اما دچار زیانت می كند.



2- از دوستی با بخیل بپرهیز، زیرا آنچه را كه سخت به آن نیاز داری از تو دریغ می دارد.



3- و از دوستی با بدكار بپرهیز، كه با اندك بهایی تو را می فروشد.



4- و از دوستی با دروغگو بپرهیز، كه او به سراب ماند، دور را به تو نزدیك، و نزدیك را دور می نمایاند.(حكمت 38)

 



جایگاه واجبات و مستحبات
: عمل مستحب انسان را به خدا نزدیك نمی گرداند اگر به واجب زیان رساند.(حكمت 39)





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
شنبه 24 دی 1390 :: نویسنده : منصور صفری
اشکی از چشم میجوشد و بر گونه ها میمیرد!

بر کشته ی حق میگرید...

بر سیاهی شب میگرید...

امروز

چشمان ما

برای ظلمی که سال ها پیش

به حسین شد بارانی است...





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :

رابطه عدالت و ایمان

هدف همه ادیان و پیامبران ایجاد نوعی هماهنگی میان انسان و آرمان است که از این حقیقت تحت عنوان ایمان یاد شده و مهمّ ترین سرمایه زندگی انسان محسوب می شود. در بینش اسلامی برای ایمان ارکانی ذکر شده است که یکی از آن ها عدالت است و حتی در مواردی از عدالت به عنوان بالاترین درجات ایمان یاد می شود. حضرت علی علیه السلام در این باره می فرمایند: «ایمان چهار رکن دارد که عبارتند از: صبر و یقین و عدالت و جهاد در راه خدا...»(1) و در جای دیگر در تبیین جایگاه و اهمیّت عدالت می فرمایند: «عدالت... بالاترین مراتب ایمان است».(2) بر این اساس یکی از راه های تشخیص ایمان افراد دانستن میزان پایبندی آنها به موازین عدالت و پرهیز آنان از ستم به حقوق دیگران است.

عدالت، سُنت الهی

نظام هستی براساس عدل اداره می شود؛ یعنی خداوند با قدرت بی پایان خود نظام آفرینش و ارتباط بخش های مختلف عالم را به گونه ای سامان داده که هر چیزی در جای خود قرار دارد و حتی تصوّر نظامی بهتر از آنچه خداوند آفریده ممکن نیست. این هم استواری و انسجام به منظور رعایت عدالت در بین تمام اجزای عالم است. اولیای الهی همواره به رعایت عدالت در تمام عرصه های زندگی تأکید می نمایند. حضرت علی علیه السلام در تبیین ارزش عدل و قسط می فرمایند: «عدالت ورزی اقتدا به سنت الهی است».(3)

عدالت، مایه جلب رحمت خدا

آرزوی هر انسان مؤمن و معتقد به مبدأ هستی، برخورداری از الطاف و عنایات و رحمت گسترده پروردگار عالم است. آراستگی به فظیلت های اخلاقی و انسانی و رعایت احکام و حدود الهی هر یک به گونه ای زمینه تداوم برخورداری از رحمت الهی را فراهم می سازد. با این همه برخی از اعمال چون رعایت عدل و داد از اهمیّت و تأثیر بیشتری برخوردارند. در جامعه ای که پایبندی به عدالت و تلاش برای حاکمیت عدل مورد توجّه باشد، رحمت الهی بیشتر شامل حال آن می شود. حضرت علی علیه السلام می فرمایند: «هر کس عدالت را در جامعه حاکم سازد خداوند رحمت خود را شامل حال او می کند».(4)

بقیه درادامه مطلب



ادامه مطلب


نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
از كربلا تا كربلا/روز شمار حوادث نهضت عاشورا

از زمان خروج امام‌حسین(ع) از مدینه تا شهادت آن حضرت در كربلا، دقیقا ۱۶۲ روز طول كشید. در این فاصله پنج‌ماه و نیمه اتفاقات بسیاری افتاد كه مسیر تاریخ را تغییر داد. بیشتر این مدت را امام‌حسین(ع) در مكه ماندند و تنها وقتی كه احساس كردند خطر ترور ایشان در ایام حج و شكستن حرمت خانه خدا در پیش است، مكه را ترك كرده و به سمت كوفه روان شدند.
۱۵ رجب سال ۶۰ مرگ معاویه

۲۸ رجب (شب یک شنبه) اصرار والی مدینه برای بیعت گرفتن از امام و خروج امام حسین (ع) از مدینه برای نرفتن زیر بار بیعت با یزید.

۳ شعبان (شب جمعه) ورود امام (ع) به مکه و استقرار در منزل پدری خود.

۱۰ رمضان رسیدن نخستین نامه‌هاى کوفیان توسط عبدالله بن مِسْمَع همدانى و عبدالله بن وال به امام (ع).

۱۲ رمضان رسیدن ۱۵۰ نامه از کوفیان به امام (ع) توسط قیس بن مُسْهِر صیداوى، عبدالرحمن بن عبدالله ارحبى و عمارة بن عبد سلولى.

۱۴ رمضان وصول نامه سران و مردم کوفه به امام (ع) توسط‌هانى بن‌هانى سبیعى و سعید بن عبدالله حنفى.

۱۵ رمضان خروج مسلم‌بن‌عقیل از مکه به سوى کوفه براى انجام ماموریت.

۵ شوال ورود مسلم به کوفه.

اوایل ذی‌الحجه ورود ابن‌زیاد به كوفه و آغاز اقدامات او.

۷ ذی‌الحجه دستگیری هانی در كوفه به جرم پنهان كردن مسلم‌.

۸ ذی‌الحجه قیام مسلم بن عقیل در کوفه برای رهایی هانی.

۸ ذی‌الحجه(سه‌شنبه)خروج امام ‌حسین (ع) از مکه.

۹ ذی‌الحجه شهادت حضرت مسلم.

۲۲ ذی‌الحجه رسیدن خبر شهادت مسلم به كاروان امام. امام با یارانش جلسه مشورتی تشكیل داد و نظر جمع بر این بود كه اگر امام به كوفه برسد، می‌تواند بهتر از مسلم عمل بكند و مردم كوفه را متحد كند.

۲۸ ذی‌الحجه سپاه حر طبق دستور عبیدالله بن زیاد سپاه امام را به سوی منطقه خشک و بی حاصل به نام کربلا هدایت کرد. وقتی به آنجا رسیدند امام فرمود این، موضع کَرب و بَلا و محل محنت و عِناست.

اول محرم ۶۱ آغاز سال هجری قمری جدید

دوم محرم ورود کاروان اباعبدالله الحسین (ع) به سرزمین کربلا

سوم محرم خریداری قسمتی از ارض کربلا توسط امام حسین (ع)، این اراضی همان مکانی است که قبر مطهر در آن قرار دارد.

ورود سپاه «عمربن سعد» به سرزمین کربلا همراه چهارهزار نیرو.

پنجم محرم اعزام سپاه ابن زیاد جهت ممانعت از حرکت مردم کوفه برای یاری امام حسین (ع).

ششم محرم دعوت «حبیب بن مظاهر» از طایفه بنی اسد برای یاری امام‌حسین (ع) .

هفتم محرم ممنوعیت استفاده از نهر فرات برای کاروان امام حسین (ع) به دستور عمربن سعد.

این واقعه ناجوانمردانه، سه روز پیش از شهادت امام حسین (ع) بود، البته حضرت ابوالفضل (ع) از سیاهی شب استفاده می کرد و برای خیمه‌ها آب می آورد. ولی از بامداد تا شامگاه روز عاشورا هیچ گونه آبی برای امام حسین (ع)و یارانش و کودکانش مهیا نشد.

هشتم محرم ملاقات امام حسین (ع) با «عمربن سعد» در کربلا.

امام حسین (ع) به هیچ وجه به وقوع نبرد و خون ریزی میان مسلمانان راضی نبود؛ به‌همین جهت با عمربن سعد ملاقات کرد و برای پایان بحران با وی به تفاهم رسید ولی عبیدالله با تحریک شمربن ذی‌الجوشن از این کار جلوگیری کرد.

نهم محرم جواب رد حضرت ابوالفضل(ع) به امان‌نامه شمربن ذی الجوشن در روز نهم، شمر برای سه فرزند خواهرش که حضرت ابوالفضل(ع) در شمار آنها بود امان نامه آورد، مشروط بر اینکه از یاری حسین (ع) دست بردارند و سپاهش را ترک گویند. حضرت عباس فرمود بریده باد دست تو و لعنت باد بر امانی که برای ما آورده ای.

دهم عاشورا عاشورای حسینی و شهادت امام حسین (ع) به همراه یارانش در صحرای کربلا توسط سپاه یزید.

یازدهم محرم آغاز حرکت اسرا و اهل بیت «امام حسین (ع) » به شام.

دوازده محرم ورود کاروان اسیران کربلا به کوفه.

امام سجاد (ع) و حضرت زینب در مدت اقامت در کوفه، وظیفه و رسالت خود را مبنی بر ابلاغ و نشر پیام امام‌حسین (ع) در جامعه، به شایستگی انجام دادند.

دفن اجساد مطهر شهدای کربلا در شب دوازده. در این روز مردم قبیله بنی اسد از روستای غاضریه که نزدیک کربلا بودند اجساد شهداء را دفن کردند.

سیزدهم محرم شهادت عبدالله بن عفیف به دست عبیدالله بن زیاد.

نخستین اعتراض آشکار نسبت به جنایت عبیدالله در شهادت امام حسین (ع) از سوی یکی از شیعیان کوفه به نام عبدالله بن عفیف برخاست. که به دست مأموران عبیدالله شبانه با ضربات شمشیر به شهادت رسید.

نوزدهم محرم حرکت کاروان اسیران کربلا از کوفه به طرف شام.

اول صفر ورود کاروان اهل بیت امام‌حسین (ع) به شام.

پنج صفر وفات حضرت رقیه (س) دختر کوچک امام حسین (ع) در شام.

معروف است که در خرابه شام، پس از دیدن سر بریده پدر و گفت‌وگوی سوزناک با وی، لب بر لب‌های پدر نهاده و آن چنان گریسته که بیهوش شد و از دنیا رفت.

۲۰ صفر سال ۶۱ اربعین حسینی (روز زیارتی مخصوص حضرت سیدالشهدا)

ورود جابربن عبدالله انصاری به سرزمین کربلا و زیارت قبر امام حسین (ع) .

ورود اهل بیت به کربلای حسینی. در این روز، بنابه روایتی کاروان اهل بیت پس از افشای ماهیت ضداسلامی یزید و حقانیت امام (ع) ، به سرزمین کربلا بازگشتند و با جابربن عبدالله انصاری دیدار کردند.





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
دوشنبه 14 آذر 1390 :: نویسنده : منصور صفری

روز تاسوعا چگونه گذشت؟ 

روز تاسوعا روزیست که شمر بن ذى الجوشن با نامه ابن زیاد در باب قتل امام حسین علیه السلام وارد کربلا شد.
ابن سعد بر حسب آن نامه ، مهیاى قتل آنحضرت شد. لاجرم وقت عصر بود که لشکر خود را بانگ زد که : یا خیل الله ارکبى و بالجنة ابشرى .

 

جنود نامسعود او سوار شد ورو به سپاه سید الشهداء آوردند در حالیکه آن حضرت در پیش خیمه ، شمشیر خود را در بر گرفته بود و سر بزانو نهاده بود و بخواب رفته بود. جناب زینب چون هیاهوى لشکر را شنید، بنزد برادر دوید، عرض کرد: برادر مگر صداهاى لشکر را نمی شنوید که نزدیک شده اند. پس حضرت سر از زانو برداشت و خواهر را فرمود که ای خواهر اکنون رسولخدا را در خواب دیدم که بمن فرمود: تو بسوى من خواهى آمد.

حضرت زینب تا این خبر را شنید، طپانچه بر صورت زد و واویلا گفت . حضرت فرمود که ای خواهر ویل و عذاب از براى تو نیست ، صبر کن و ساکت باش ، خدا ترا رحمت کند.
پس جناب عباس را فرستاد تا تحقیق کند چه مطلب شده چون معلوم کرد که بناى قتل است ، آنشب را حضرت از ایشان مهلت خواست که قدرى نماز و دعا و استغفار بجا آورد و بالجمله این روز، روز اندوه و حزن اهل بیت ع است .

شیخ کلینى از جناب صادق علیه السلام روایت کرده که آنجناب فرمود: تاسوعا روزى بود که جناب حسین علیه السلام و اصحابش را در کربلا محاصره کردند و سپاه شام بر قتال آنحضرت اجتماع کردند و ابن مرجانه و عمر سعد خوشحال شدند بسبب کثرت سپاه و بسیارى لشکر که براى آنها جمع شده بود و جناب حسین ع و اصحابش ضعیف شمردند و یقین کردند که یاورى از براى آن حضرت نخواهد آمد و اهل عراق او را مدد نخواهند نمود. پس فرمود پدرم : فداى آن ضعیف غریب .

1.محاصره خیمه ها در کربلا
امام صادق علیه السلام فرمودند: تاسوعا روزی بود که حسین علیه السلام و اصحابش را در کربلا محاصره کردند و سپاه شام بر قتل آن حضرت اجتماع نمودند،و پسر مرجانه و عمر سعد به خاطر کثرت سپاه ولشکری که برای آنها جمع شده بود خوشحال شدند،وآن حضرت و اصحابش را ضعیف شمردند ویقین کردند که یاوری از برای او نخواهد آمد واهل عراق حضرتش را مدد نخواهند نمود.1

2. آمدن امان نامه برای فرزندان ام البنین علیها السلام
در این روز شمر ملعون برای حضرت عباس علیه السلام و برادرانش امان نامه آورد . 2آن لعین خود را نزدیک خیام با جلالت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام رسانید وبانگ برآورد:"أین بنو اختنا": "پسران خواهر ما کجایند"؟ ولی آن بزرگواران جواب ندادند.امام حسین علیه السلام فرمودند:جواب او را بدهید اگر چه فاسق است.
حضرت عباس علیه السلام در جواب فرمودند:چه می گویی؟شمر گفت:من از جانب امیر برای شما امان نامه آورده ام. شما خود را به خاطر حسین علیه السلام به کشتن ندهید. حضرت عباس علیه السلام با صدای بلند فرمود:"لعنت خدا بر تو وامیر تو (و برامان تو ) باد . ما را امان میدهید در حالیکه پسر رسول خدا را امان نباشد"؟!3

3.در خواست تأخیر جنگ از سوی امام حسین علیه السلام
در عصر تاسوعا امام علیه السلام برای به تعویق انداختن جنگ یک شب دیگر مهلت گرفتتند.4چون عمر سعد لشکر را آمادۀ جنگ با امام علیه السلام نمود ومعلوم شد که قصد جنگ دارد،حضرت به برادرش عباس علیه السلام فرمود تا یک شب دیگر مهلت بگیرد.آنها ابتدا قبول نکردند،ولی بعد قبول نمودند که شبی را صبر کنند.5

4.آمدن لشکر تازه نفس به کربلا
در این روز لشکر مجهزی به دستور ابن زیاد از کوفه وارد کربلا شد،وشمر نامه ابن زیاد را آورد.6

5.خطابه امام حسین علیه السلام برای اصحابش
در عصر این روز امام حسین علیه السلام در جمع یاران خطبه ای قرائت فرمودند، و اصحاب اعلام وفاداری نمودند.

6. یک شب مهلت برای راز و نیاز
پس حضرت عباس ( علیه السلام ) نزد سپاهیان دشمن بازگشت و ازآنها شب عاشورا را برای نماز وعبادت مهلت خواست عمربن سعد درموافقت با این درخواست مردد بود وسرانجام ازلشکریان خود پرسید که : چه باید کرد ؟
عمروبن حجاج گفت : سبحان الله اگراهل دیلم ( کنایه ازمردم بیگانه ) و کفارازتو چنین تقاضائی می کردند سزاوار بود که با آنها موافقت کنی .
قیس بن اشعث گفت : درخواست آنها را اجابت کن بجان خودم سوگند که آنها صبح فردا با توخواهند جنگید .
ابن سعد گفت : بخدا سوگند که اگربدانم چنین کنندهرگز با درخواست آنها موافقت نکنم .
و عاقبت فرستاده ابن سعد به نزد حضرت عباس بن علی ( علیه السلام ) آمد و گفت : ما به شما تا فردا مهلت می دهیم اگرتسلیم شدید شما را به نزد عبیدالله بن زیاد خواهیم فرستاد واگر سرباززدید ، دست ازشما برنخواهیم داشت .

منبع: 1 .کافی:ج4 ص 174. 2.اعلام الوری :ج1 ص455. فیض العلام:ص143.بحار الانوار :ج44ص361. 3از مدینه تا مدینه :ص381_382 4.اعلام الوری:ج1 ص455.فیض العلام:ص146.بحارالانوار :ج44ص392. 5 .مناقب ابن شهر آشوب:ج4 ص107. 6.اعلام الوری :ج1 ص455.فیض العلام:ص146. 7. مناقب ابن شهر آشوب:ج4 ص107. فیض الاعلام و وقایع الایام شیخ عباس قمی





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :
شنبه 12 آذر 1390 :: نویسنده : منصور صفری
روز شمار قیام كربلادر این قسمت،حوادثى را كه در ارتباط با نهضت عاشورا در شام،مدینه،كوفه،مكه،كربلا و...به ترتیب زمانى اتفاق افتاده است،مى‏آوریم:

15 رجب 60 هجرى:مرگ معاویه در شام و نشستن یزید به جاى پدر.

28 رجب 60:رسیدن نامه یزید به والى مدینه مبنى بر بیعت گرفتن از حسین‏«ع‏»ودیگران.

29 رجب 60:فرستادن ولید،كسى را سراغ سید الشهدا و دعوت به آمدن براى‏بیعت،دیدار امام حسین‏«ع‏»از قبر پیامبر و خدا حافظى،سپس هجرت از مدینه،همراه بااهل بیت و جمعى از بنى هاشم.

3 شعبان 60:فرستادن ولید،كسى را سراغ سید الشهدا و دعوت به آمدن براى بیعت،دیدار امام حسین‏«ع‏»از قبر پیامبر و خداحافظى،سپس هجرت از مدینه،همراه با اهل بیت‏و جمعى از بنى هاشم.

ورود امام حسین‏«ع‏»به مكه و ملاقاتهاى وى با مردم.

10 رمضان 60:رسیدن نامه‏اى از كوفیان به دست امام،توسط دو نفر از شیعیان كوفه.

15 رمضان 60:رسیدن هزاران نامه دعوت به دست امام،سپس فرستادن مسلم بن‏عقیل به كوفه براى بررسى اوضاع.

5 شوال 60:ورود مسلم بن عقیل به كوفه،استقبال مردم از وى و شروع آنان به بیعت.

11 ذى قعده 60:نامه نوشتن مسلم بن عقیل از كوفه به امام حسین و فراخوانى به‏آمدن به كوفه.

8 ذى حجه 60:خروج مسلم بن عقیل در كوفه با چهار هزار نفر،سپس پراكندگى‏آنان از دور مسلم و تنها ماندن او و مخفى شدن در خانه طوعه.تبدیل كردن امام حسین‏«ع‏»

حج را به عمره در مكه،ایراد خطبه براى مردم و خروج از مكه همراه با 82 نفر از افرادخانواده و یاران به طرف كوفه. دستگیرى هانى،سپس شهادت او.

9 ذى حجه 60:درگیرى مسلم با كوفیان،سپس دستگیرى او و شهادتش بر بام‏دار الاماره كوفه،دیدار امام حسین با فرزدق در بیرون مكه.

ذى حجه 60:بر خورد امام حسین‏«ع‏»با حر و سپاه او در منزل‏«شراف‏».

ذى حجه 60:دریافت مجدد خبر شهادت مسلم بن عقیل و قیس بن مسهر در منزل‏«عذیب الهجانات‏».

2 محرم 61:ورود امام حسین‏«ع‏»به سرزمین كربلا و فرود آمدن در آنجا.

3 محرم 61:ورود عمر سعد به كربلا،همراه چهار هزار نفر از سپاه كوفه و آغازگفتگوى وى با امام براى وادار كردن آن حضرت به بیعت و تسلیم شدن.

5 محرم 61:ورود شبث‏بن ربعى با چهار هزار نفر به سرزمین كربلا.

7 محرم 61:رسیدن دستور از كوفه بر ممانعت‏سپاه امام از آب،ماموریت پانصدسوار دشمن بر شریعه فرات به فرماندهى عمرو بن حجاج.

9 محرم 61:ورود شمر با چهار هزار نفر به كربلا،همراه با نامه ابن زیاد به عمر سعد،مبنى بر جنگیدن با حسین‏«ع‏»و كشتن او،و آوردن امان نامه براى حضرت عباس‏«ع‏»و حمله‏مقدماتى سپاه عمر سعد به اردوگاه امام و مهلت‏خواهى امام براى نماز و نیایش در شب عاشورا.

10 محرم 61:درگیرى یاران امام با سپاه كوفه،شهادت امام و اصحاب،غارت‏خیمه‏ها،فرستادن سر مطهر امام به كوفه، توسط خولى.

11 محرم 61:حركت‏سپاه عمر سعد و نیز اسراى اهل بیت از كربلا به كوفه،پس ازآنكه عمر سعد بر كشته‏هاى سپاه خود نماز خواند و آنان را دفن كرد و اهل بیت را برشترها سوار كرده به كوفه برد.

1 صفر 61:ورود اسراى اهل بیت‏«ع‏»از كربلا به دمشق.

20 صفر:بازگشت اهل بیت‏«ع‏»از سفر شام به مدینه.





نوع مطلب : امام علی (ع)، 
برچسب ها :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
......................... در زندگی دو نفر باش،یکی برای خودت یکی برای دیگری.برای خودت زندگی کن،برای دیگری باش...
هراس من از مرگ نیست ؛ هراس من از بیهوده زیستن است

هیچ زمستانی ماندنی نیست...حتی اگر تمام شبهایش یلدا باشد ............................